تبلیغات
خوشه‌ویستی-كورد-كوردستان

خوشه‌ویسترین که‌ست (الله)‌* بیت جوانترین وشه‌ت( سبحانه‌الله)‌ *بیت باشترین هاوریت( قورئان)* بیت خوشترین جیگات( به‌هه‌شت) بیت





ادبیات کوردی [زمانی کوردی ( زبان کردی) , ]



                        

 

ادبیات کوردی

یکی از ویژگی‌های زبان کُردی، فشرده و کوتاه بودن آن در باز گفتن داستان‌ها و به ویژه در گفت‌و‌گوهاست. کُردها، تا آنجایی که بتوانند، با کمک گرفتن از اصطلاحات، تمثیل‌ها، لغزها و چیستان‌های فولکلوریک، زبان خود را می‌آرایند و با این روش به‌ادبیات عامه نیز روایی و سامان می‌بخشند. این گونه گفتار و شیوه‌ی سخن، در ضمن بر مفهوم هم‌نوایی با طبیعت که با کُرد در آمیخته، ‌دلالت دارد. گونه‌ی دیگر ادبیات عامیانه و مردمی (Popular) که رواج بسیار دارد، ‌داستان‌های تاریخی غیر‌منظوم (چیروک) است که کُردها در بیان و آفرینش داستان‌های جانوران و قصه‌های هجو‌آمیز و انتقادی که‌ارزش‌های غیر‌واقعی دولت مردان و مردان مذهب را مورد نکوهش قرار می‌دهند، ‌زبردستی ویژه‌ای دارند. نباید فراموش کرد که سازگاری سخت کُردها با طبیعت بر پیدایشِ خوی نقادانه و به ناچار، ادبیات عامیانه‌ی انتقادی انجامیده‌است.

شعر در فولکلور کُرد، جایگاه ویژه‌ای دارد. شعرهای کُردی از لحاظ کاربرد و نقل آن و به ویژه در گوناگونی مضمون‌ها و درون مایه‌های عشقی و هنری، ‌تفاوت اندکی با داستان‌ها دارند. احساس نوع دوستی و تأثیرپذیری و نازک ‌دلی قوم کُرد، در خلال ترانه‌های کُردی حه‌یران [Hayran] یا لاوژ [Lawz] گفته می‌شود. آواز یا ترانه، ‌نوعی شعر غنایی یا بهتر بگوییم، ‌شعری به صورت غزل عاشقانه با ادبیات هم‌قافیه‌است و با آن که قافیه و وزن در آن نقش مهمی دارند، ولی از لحاظ شکلی، کاملاً آزاد است. به طوری که نویسنده‌ی کُردِ روسی ب . نیکیتین،‌آشکارا از آن به عنوان «آشفتگی عبارات احساسی» ‌نام می‌برد.
امیر هوشنگ هوشنگی در مقاله‌ی مفصل‌اش به نام «گذری بر ادبیات کُردی» می‌نویسد: «در قوم کُرد همیشه قهرمانان و طلایه‌دارانی وجود داشته‌اند و در طی قرون متمادی نویسندگان با زبانِ فتح و افتخار، ضمن تشبیه خودشان به ‌آن طلایه‌دار قوم، ضمیر درون و خواست خود را بیان می‌کرده‌اند»
.

نویسندگان کُرد، ‌معمولاً به زبان‌های عربی، ‌فارسی و ترکی آشنایی داشته و نوشته‌های خود را به‌یک یا دو زبان می‌نگاشتند و این موضوع را می‌توان در کتاب‌های بزرگان ادبی به خوبی دید. از آن میان، ‌ابن‌اثیر، تاریخ‌نگار و تذکره‌نویس کُرد، ابن خلکان و ابوالفداء تاریخ‌نگار و جغرافی‌دان کُرد که کتاب‌های بسیاری به زبان عربی نوشته‌اند.
نخستین شاعر شناخته شده‌ی کُرد علی حریری است که در سده‌ی پانزدهم میلادی می‌زیسته ‌است. شعر کُردی با حاجی قادر کویی در سده‌ی نوزدهم وارد دوره‌ی تازه‌ای شد. این شاعر به دو علت از دیگران برجسته‌تر است: ‌نخست به دلیل چیرگی‌اش در درون‌مایه و مضمون شعری کلاسیک و روش‌های شعری معمول. دوم به دلیل درونمایه‌ی اجتماعی اشعارش که به زبان بسیار ساده‌ای مفاهیم اجتماعی را به خوانندگان می‌رساند. بسیاری از شعرهای او به صورت مثل‌های پند‌آمیز و ضربِ المثل، ‌میان قوم‌های کُرد، روان است. شاعر برجسته‌ی دیگر، ‌رضا طالبانی است که در ۱۹۰۹ درگذشته ‌است. وی بنیان گذار شعر انتقادی است که‌ اغلب اوضاع اجتماعی روزگار خود را به ریشخند گرفته‌ است. او به زبان‌های ترکی و فارسی هم شعر گفته‌ است.
سده‌ی نوزدهم میلادی،‌ آغاز بیداری جنبش آزادی خواهانه‌ی زنان فرهیخته و سخن‌سنج در کُردستان است. دو چهره‌ی به نام در این دوره شایان یادآوری است: ‌ماه شرف خانم که در ۱۸۰۰ و مهربان بانو که در ۱۹۰۵ میلادی درگذشته‌اند.
گسترش مطبوعات در اواخر قرن نوزدهم به جنبش ادبیات ملّی کُردستان و ملّت کُرد، توانایی بیشتری داد. نخستین مجله‌ی کُرد به نام «کُردستان» در سال ۱۸۹۸ در قاهره‌ انتشار یافت که بنیان‌گذار آن مدحت بدرخان بود و عده‌ای از تبعیدی‌های کُرد، با او همکاری می‌کردند. سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۰ سال شکوفایی ادبیات کُرد در کشورهای سوریه و لبنان است. فرهیختگان و سخنوران و بزرگان کُرد در اثر فشارهای دولت ترکیه دیگر نمی‌توانستند در آن کشور زندگی کنند و به دور امیر دمشق، جلادت بدرخان و برادرش کامران بدر خان که‌از هوادارانِ جنبش رنسانس فرهنگی ملت کُرد بودند، گرد آمدند.
سخنوران و نویسندگان مهاجر کُرد، در سوریه، بنیان ادب کُرد را با الهام از فرهنگ و آداب غرب، دگرگون ساختند. آن‌ها با رنگ غربی، ‌نوعی رنسانس فرهنگی در خط کُردی پدید آوردند. این خط تازه‌ی کُردی، ‌در انتشار مجله‌ها و روزنامه‌هایی چون: هاوار (فریاد)، روناکی (روشنایی)، روژی نوی (روز نو) به کار رفت. این نشریه‌ها که‌از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۶ منتشر می‌شدند، ‌در برگیرنده‌ی جستارها و گفته‌های ارزنده‌ای بودند. از آن میان پژوهش‌های زبان‌شناسی، ‌جامعه‌شناسی، ‌جستارهای تاریخی و به ویژه ‌ادبیات قابل توجه‌است.
از میان شاعران معاصر کُرد می‌توان از جگر خوین که مجموعه‌ی اشعارش در سوریه و سوئد چاپ شده و نیز از شیرکو بی‌کس، ‌لطیف هلمت، رفیق شامی، عبدالله پشیو و رفیق صابر نام برد. از نویسندگان معاصر هم می‌توان از عثمان صبری (که در باره‌اش نوشته‌اند، نویسنده به دنیا آمد) و نیز مصطفی احمد بوتی و نورالدین زازا یاد کرد.
باید یادآور شد که سوریه با تقسیم‌بندی قطب‌های سیاسی جهان، ‌پس از جنگ جهانی دوم، ‌فشار خود را به کُردها افزایش داد. مهاجران کُرد، آزادی نسبی خود را از دست دادند و جلو فعالیت‌های سیاسی و ادبی آنان گرفته شد. به کارگیری همین سیاست نیز، در ترکیه، رکود فرهنگی کُرد را در منطقه پدید آورد. دولت ترکیه با در دست داشتن قدرت مرکزی،‌ حقوق اقلیت کُرد را به عنوان «تُرک‌های کوه‌نشین» می‌نامیدند و در آناتولی خاوری زندگی می‌کردند، ‌نادیده گرفت و با جلوگیری از آموزش زبان کُردی، زمینه‌ی پیشرفت و شکوفایی ادبیات کُردی را از میان برد. یکی از نویسندگان معروف این دوره موسی آنتِر (زاده در ۱۹۲۰) بیشترِ زندگی خود را در زندان سپری کرد. با این حال توانست در سال ۱۹۶۵ نمایشنامه‌ی رئالیستی خود را به نام «برینی ره‌ش» (زخم سیاه) را در استانبول منتشر کند که مورد توجه محافل ادبی قرار گرفت. شاعر دیگر به نام «بوجاک» در ۱۹۶۶ کشته شد. محمدبوز ارسلان نویسنده‌ی دیگر به سوئد تبعید شد و در آنجا مجموعه‌ی داستان‌های خود را برای کودکان منتشر کرد؛ اما با همه‌ی این سختی‌ها، ‌یاشار کمال نویسنده‌ی توانای کُرد که مانند اغلب نویسندگان کُرد ترکیه، ‌آثار خود را به زبان ترکی می‌نویسد، ‌به داستان‌نویسی ادامه داد. داستان‌های یاشار کمال که به بیست زبان زنده‌ی دنیا ترجمه شده‌است از روایات و افسانه‌های پُر بار فولکلوریک کُرد الهام گرفته‌است. او یکی از کاندیداهای خوش‌شانس جایزه‌ی نوبل ادبی است.
از سوی دیگر در ایران سیاست‌های ضد‌مردمی رضاخان، راه پیشرفت کُرد را سد کرد. فرهیختگان و نویسندگان کُرد تبعید یا مهاجرت کردند و با این کار، ‌ادبیات نوشتاری کُرد، ‌دچار ناتوانی شد.
اوج شکوفایی ادبیات نوشتاری کُردی در سال‌های دیکتاتوری پهلوی، ‌تنها در ده ماه ‌است. کُردهای ایرانی اندکی پس از پایان جنگ جهانی دوم، ‌با استفاده‌از اوضاع در هم ریخته‌ی دولت مرکزی، ‌دست به تشکیل دولت جمهوری دموکرات کُردستان زدند که تنها یازده ماه به درازا کشید؛ اما در این یازده ماه، نوعی جهش در آثار شاعران و نویسندگان آمد. دو تن از شاعران این دوره به نام شاعران ملّی شناخته شدند یکی به نام هیمن و دیگری هه‌ژار(هژار). تلاش رهبران جمهوری از جمله قاضی محمد به جایی نرسید و با سرکوب ددمنشانه‌ی رژیم پهلوی، ‌به شکست انجامید و رهبران جمهوری اعدام، ‌تبعید یا زندانی شدند.
حسن قزلجی در ۱۹۷۲ مجموعه داستان‌های کُرد را در بغداد منتشر ساخت و به بلغارستان تبعید شد و رحیم قاضی از نویسندگان معاصر در باکو، نوولتی به نام پیشمرگ را نوشت. در اثر مشکلات بسیار، کانون فرهنگی و ادبی کُرد به عراق منتقل شد و این کشور پس از سال‌های دهه‌ی بیست میلادی، ‌شاهد نشر و رواج فراوان آثار ادبی کُرد بود. شهرهای بغداد، ‌اربیل و سلیمانیه در واقع به مرکز ادبی و فرهنگی کُردی تبدیل شد و شاعران و نویسندگان در این رهگذر با پیوستن به گروه‌های مردمی و بیرون آمدن از انزوای قومی و قبیله‌ای با آشنایی با فرهنگ غرب که‌از راه ترجمه‌ی آثار پوشکین، ‌شیلر،‌ گوته، ‌بایرون و مخصوصاً لامارتین انجام گرفت، دست به دگرگونی ژرفی در زمینه‌های شعری و داستانی زدند. شاعران به موضوعات رئالیستی، میهن‌پرستانه و به ویژه موضوعات اجتماعی می‌پرداختند و اغلب از عشق به میهن و شکوه ‌آزادی، ‌نغمه‌ها می‌سرودند. از آن جمله‌اند: ‌احمد مختار جاف. از سوی دیگر ابن‌فتاح بیگ صاحبقران، ‌در ابتدا به قهرمانان اساطیری و فرشته‌های مشیت الهی، ‌اعتقاد داشت که برای آزادی کُردستان از زیر یوغ عقب‌افتادگی و فقر خواهند آمد؛ اما پس از اندک زمانی، ‌بینش فلسفی‌اش دگرگون شد و به ستایش مبارزه‌ی ملّی و مشترک همه‌ی اقوام کُرد و عرب برای از میان بردن فقر فرهنگی و مادی پرداخت. عبدالوحید نوری (درگذشته در ۱۹۴۷) روشنفکر دیگر کُرد و زیوار (درگذشته ۱۹۴۸) نیز هر دو به ‌همین نتیجه رسیدند که تنها راه ‌آزادی و نابستگی فرهنگی قوم‌های کُرد، ‌عرب و دیگر قوم‌های، ‌مبارزه‌ی فرهنگی و کار هنری پیوسته در همه‌ی زمینه‌هاست.

یکی از هوادارانِ انواع ادبی نو و ابداعات تازه در تمامی سبک‌های ادبی، ‌عبدالله گوران است که در ۱۹۶۲ درگذشته‌ است. شعرهای گوران به صورت سرودهای ناسیونالیستی و انقلابی قوم کُرد درآمده ‌است. شعر «آی رقیب» (ای دشمن) اثر دلدار یونس نیز سرود ملّی جمهوری دموکراتِ مهاباد شد و از سوی ناسیونالیست کُرد پذیرفته شد. احمد هردی،‌ دلزار، فایق بی‌کس (پدر شیرکو بی‌کس)، کاکه فلاح، کامران مکری، ‌محمد حسین برزنجی (که به‌یاد برادر کشته شده‌اش قطعه‌ی «عین ـ هابا» را سروده‌است) از شعرای کُرد معروف اوایل سده‌ی بیستم هستند.
حرکت جدید شعری و انواع ادبی، مدیون گسترش نشر و توسعه‌ی فعالیت‌های مجله‌ها و روزنامه‌های کُردی است که برخی از آنها را نام می‌بریم: «پیش‌که‌وتن» (ترقی) در سلیمانیه، «ژیان» (زندگی) در سلیمانیه، «روناکی» (روشنایی) در اربیل، «گه‌لاویژ» (ستاره‌ی قطبی شمالی) در بغداد، «هیوا» (امید) در بغداد.
نخستین داستان کوتاه کُردی (نوول) به نام «له خه‌ومدا» (در رویای من) از نویسنده‌ای به نام جمیل صائب در ۱۹۲۵ در مجله‌ای در سلیمانیه به نام «ژیانه‌وه» (رنسانس) به چاپ رسید. جنبش رمانتیک با آثار نویسنده‌ی توانای کُرد، ‌حسین حُزنی مکریانی که در ۱۹۴۷ درگذشت، نیروی تازه‌ای گرفت. به سببِ سرشت و منش‌های ویژه‌ی قوم کُرد، موضوع‌های اجتماعی و بیان تنگناهای واقعیِ اجتماعی با سبک رئالیسم، پیشاپیش فعالیت‌های نویسندگان کُرد بوده ‌است. در این زمینه می‌توان از کتاب، «ئاده‌می‌زاد له سایه‌ی ده‌ره‌به‌گی» (انسان در سایه‌ی فئودالی) اثر محمود احمد نویسنده و جامعه‌شناس کُرد نام برد. این کتاب پس از چاپ به دستور حکومت وقت عراق در سال ۱۹۴۵ توقیف شد.
چهار سال آرامش نسبی در کُردستان در سال ۱۹۷۰، ‌امکان دسترسی، به مطالعات بسیاری در باره‌ی ادبیات عامیانه‌ی شفاهی، ‌ترجمه‌ی کتاب‌ها و آثار منتشر شده‌ی گوناگون را ممکن ساخت. و با گسترش ادبیات کُردی، لزوم فرهنگستانی در مورد ادبیاتِ کُرد به روشنی احساس شد و «فرهنگستان علمی کُرد» در سال ۱۹۷۱ در بغداد گشایش یافت.
مارف برزنجی و کاوس قفتان، ‌مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه خود را در سال‌های پس از جنگ منتشر کردند و ادبیات کُرد شاهد حرکت تازه‌ای شد. حسین عارف و ابراهیم احمد نیز در این حرکت شریک بودند. ابراهیم احمد با نوشتن داستان «ژانی گه‌ل» (درد ملت) نخستین رُمان به زبان سورانی را منتشر کرد که ‌البته پیش از او احمد مختار جاف،‌ داستان‌های تقریباً بلندی (نوولت) به نام «مه‌سه‌له‌ی ویژدان» (مسئله‌ی وجدان) را در ۱۹۲۰ نوشته بود. بختیار عه‌لی نیز با نوشتن رُمان ستودنی «ئیواره‌ی په‌روانه» (غروب پروانه) دست به تجربه‌ای در زمینه‌ی رئالیسم جادویی زده ‌است.
امروزه بیش از هفتصد روزنامه و مجله در کُردستان عراق منتشر می‌شود که در اغلب آنها، ‌صفحه‌های بسیاری ویژه‌ی داستان و شعر به چشم می‌خورد و نویسندگان معروفی چون شیرزاد حسن، رئوف بیگرد، احلام منصور، مهاباد قره‌داغی، آزاد برزنجی، ناصر وحیدی، محمد مکری، نجیبه ‌احمد، عطا نهایی، آثار خود را در آنها به چاپ می‌رسانند. سه شاعر معروف کُرد، شیرکو بی‌که‌س،‌ لطیف هلمت و رفیق صابر هستند که ترجمه‌ی شعرهاشان در نشریه‌های ایرانی دیده می‌شود.
در ایران نویسندگان، ‌شاعران و پژوهشگرانی که کُرد تبارند نیز به ‌آفرینش آثار گوناگون پرداختند و در همه‌ی زمینه‌های ادبی تلاش کردند. از آن جمله ‌ابوالقاسم لاهوتی کرماشانی، ‌میرزاده‌ی عشقی، مشتاق (شامی کرماشانی)، ‌دکتر ابراهیم یونسی، ‌علی محمد افغانی، نصرت‌الله نویدی، استاد رشید یاسمی، استاد کیوان سمیعی، یدالله بهزاد، پرتو کرماشانی، محمد قاضی، ‌منصور یاقوتی، دکتر علی‌اکبر نقی‌پور، محسن حکیمی، دکتر صالح حسینی، ناصر وحیدی، فریدون چمنی و … می‌توان نام برد در موسیقی نیز چهره‌های برجسته‌ای چون عزیز شاهرخ، کامکارها، ‌شهرام ناظری، صدیق تعریف، محمد‌رضا دارابی، عندلیبی‌ها، مجتبی میرزاده، ناصر رزازی و قادر الیاسی در این رشته‌ی هنری دگرگونی بزرگی پدید آورده‌اند. در زمینه‌ی نقاشی هادی ضیاءالدینی، ‌فردین صادق‌ایوبی، احمد خلیلی‌فرد، در زمینه‌ی تئاتر قطب‌الدین صادقی و در سینما بهمن قبادی دست‌آوردهای شگفتی داشته‌اند.
پنجره: آقای درویشیان این نوشتار را در مقدمه‌ی کتاب خود «داستان‌های کوتاه از نویسندگان معاصر کُرد» نشر چشمه آورده‌اند. اما به نظر می‌رسد ایشان دست به خلاصه کردن مقاله‌ی مفصل آقای امیر

منبع :

 کتاب داستان‌های کوتاه از نویسندگان معاصر کُرد اثر استاد درویشیان

 




نوشته شده توسط خوشه ویست در  یکشنبه 8 خرداد 1390 و ساعت 11:00 ق.ظ


() نظر
       




سلام من خوشه ویست هستم این یک وبلاگ در مورد کردکردستان، فرهنگ وآداب و رسوم ملت کرد است. از دوستانی که سر می زنند تشکر می کنم دوست عزیزم روزرین من را در گرد آوری مطالب بسیار کمک کردند متشکرم
بایگانی

 نویسندگان

خوشه ویست (149)


موضوعات

وتەی ناوداران (سخن بزرگان) (1)
شاعران معاصر کرد (شاعیرانی هاوچه‌ڕخی کورد) (2)
مطلب موقتی (مناسبتی) (1)
شیعر و قسه ی خوش * سورانی * (32)
شیعر و قسه ی خوش * کورمانجی * (10)
گه وره پیاوانی کورد(بزرگان کرد) (40)
زمانی کوردی ( زبان کردی) (32)
چیروک و داستان (3)
متفرقه (19)


 آرشیو

بهمن 1391 (1)
دی 1391 (1)
آبان 1391 (1)
شهریور 1391 (2)
تیر 1391 (1)
خرداد 1391 (2)
اردیبهشت 1391 (2)
فروردین 1391 (1)
اسفند 1390 (1)
دی 1390 (1)
آذر 1390 (1)
آبان 1390 (1)
مهر 1390 (3)
شهریور 1390 (4)
مرداد 1390 (3)
تیر 1390 (5)
خرداد 1390 (5)
اردیبهشت 1390 (4)
فروردین 1390 (2)
اسفند 1389 (5)
دی 1389 (1)
آذر 1389 (1)
آبان 1389 (2)
مهر 1389 (2)
مرداد 1389 (2)
تیر 1389 (2)
خرداد 1389 (2)
اردیبهشت 1389 (1)
فروردین 1389 (1)
اسفند 1388 (1)
بهمن 1388 (2)
دی 1388 (1)
آذر 1388 (2)
مهر 1388 (2)
شهریور 1388 (2)
مرداد 1388 (1)
تیر 1388 (2)
خرداد 1388 (3)
اردیبهشت 1388 (3)
فروردین 1388 (2)
اسفند 1387 (4)
بهمن 1387 (3)
دی 1387 (2)
آذر 1387 (4)
آبان 1387 (5)
مهر 1387 (3)
شهریور 1387 (2)
مرداد 1387 (2)
تیر 1387 (2)
خرداد 1387 (2)




لینكدونی
کامیاران و کامیارانی‌ها (-)
خویندکارانی کوردستانی زانکوی ئیلام (-)
کتابخانه هه ورامان ؛یانه وکتێبۆ هه ورامانی (-)
ژوانگه (-)
کامیاران و کامیارانی ها (-)
چوپان دروغگو (-)
کلهر (-)
کلهرستان (-)
کردستان سرزمین نیکی ها (-)
کردستان شناسی (-)
ئاپۆرە (-)
كورده‌واری (-)
رازیار (-)
هووز لک (-)
رومشگان (-)
دانلودآهنگ جدیدوقدیمی كردی (كوردی) (-)
کتیبخانه‌ی کوردی ئه‌وین (-)
نقده نه‌غه‌ده سندووس (-)
بوکی کوردستان (-)
سرشک مریوان (-)
تاریخ کردستان (-)
دل نوشته (-)
پالنگانپالنگان،كامیاران،هورامان،كورده واری (-)
اشعار و ترانه كوردی كورمانجی (-)
هورامان هانه به‌رچه‌م (-)
کوردی جنوبی (-)
آب و آفتاب و آینه (-)
سنقر و کلیایی (-)
سقز (-)
مهاباد (-)
تروسکه‌ ئاگر (-)
كورد و كوردستان (-)
هوز له‌ك(لكستان) (-)
فرهاد کرد (عکسهایی از کردستان) (-)
Lîstêk_لیستئک (کرمانج سرای) (-)
بزرگترین منبع اطلاع رسانی کردستان (-)
شاباد (-)
سومای چاو (-)
مه‌کویه‌کی روشنبیری و هونه‌رییه بو گه‌نجان (-)
نه رمه واڵه ی کوردی بۆ ویندۆز (-)
کاردو kardu (-)
عاشق کردستان (-)
شبدر سیراب (-)
لرستان ما (-)
فرهنگ و تاریخ و هنر كردی (-)
مانگه شه‌وی له‌لیلاخ (-)
سرزمین آفتاب (-)
zeryaw (-)
ساخت وبلاگ كردی (كوردی بلاگ ) (-)
دیدنیهای ایلام (-)
خوناوكه (-)
ئه‌زمه‌ڕ سیاسی و رۆشنبیری (-)
XELWET - خه‌ڵوه‌ت (-)
كلیم الله توحدی (-)
سه‌ریوان (گیلانغرب) (-)
شووشه (-)
ژیرو (-)
ده نگێك بۆ ئاواته کان (-)
هاودڵی (-)
فرمیسک(فرهنگ و هنر کردستان) (-)
کردان شیراز (-)
پایگاه اطلاع رسانی تلاطم (-)
توسعه دهندگان علم (-)
ژانی گه‌ل (-)
آشنایی با مسائل فرهنگی کرد (-)
هاستینگ کردی (-)
بانکول (-)
سوران بلاگ (-)
فرهنگی(کردستان) (-)
اتفاقا ما.... (-)
تارنگار کوردهای کورمانج (-)
آوای کرد (-)
کرد امروز (-)
بزرگترین سایت تفریحی کردستان (-)
سه‌یران (-)
کردهای قزوین (-)
شیعری کوردی (-)
تهران 7 فروم (-)
تاریخچه کرد (-)
حه‌وت کانی (-)
زه‌رده په‌ری گول (-)
پاییز (-)
زیبای خفته (-)
کرد و کردستان (-)
کونه کورد (-)
په یڤ (-)
ناجی ملت کرد (-)
بهار اشعار (-)
شیعر کوردی (-)
اهل سنت (-)
آرشیو لینكدونی




جستجو

جستجو در بلاگ






مطالب گذشته وبلاگ

  حسین تقدیسی

  کاردوک

  تاریخچه خط کوردی

  زندگینامه فقی تیران

  مناجات کوردی ( شعر کورمانجی )

  نگاهی تاریخی به وضعیت کردهای ایران

  ماههای سال در زبان کوردی

  معرفی ایلات جلالی و شكاك

  زندگینامه وه‌لی دیوانه

  شعر زیبای مادر (كورمانجی)

  فلسفه رقص كردی و انواع رقص كردی

  گذری بر تاریخ هورامان

  طبقه بندی زبانهای دنیا

  كردهای شیراز

  طایفه بارزانی

  استاد هادی ضیاالدین (مجسمه ساز)

  فرهنگهای كردی (فرهنگ لغت)

  معرفی دلدار(شاعر كورد)

  معرفی چند زن روشنفكر كرد

  منطقه موكریان

  كردهای ایلام

  شعر (Durî te )

  نقده همیشه كردستان

  كردهای ارومیه

  زندگینامه مام وه‌ستا گوران

  SMS اس ام اس کردی (کوردی)

  آیین در کردستان

  لکی

  کردهای ایلام (1)

  شعر (لهجه کرمانشاهی)

  امپراتوری ماد

  حه‌سه‌ن سه‌لاح سوران(حسن صلاح سوران)

  شرف خان بدلیسی

  ئه‌مشه‌و(شیعر)

  سید خلیل عالی نژاد

  زن کرد از دید نویسندگان

  معروف کوکه ای

  بابرده‌ڵه (شعر)

  قاله مه‌ره

  محمد قاضی

  كۆڵه‌كه‌كانی گۆرانی كوردی

  جگه‌رخوین (شاعر و نویسنده)

  کردستان یک رویا

  مه ستانه

  لی‌کولینه‌وه‌یک له سه‌ر نه‌وروز

  کیژی کا فروش

  خوشه‌ویستی له نیوان رواله‌ت و جه‌وهه‌ر دا

  شعر نیشتمان (وطن) به لهجه فیلی

  مستوره ئه‌رده‌لان (اردلان)

  هه‌تاوه‌ خه‌واڵۆكانی وڵاتی من

  کرمانشاه و دلیل فارسی حرف زدن

  نامه‌ی پدر و مادری برای فرزندانشان

  نوشتن با الفبای کردی یا لاتین؟

  زندگینامه سید علی اصغر کردستانی

  امپراتوریهای کرد بخش دوم

  چند شعر زیبای کردی

  امپراتوریهای کرد بخش اول

  شعرای هورامان

  جه‌لاد(شعر سورانی)

  سه‌‌ره‌تایه‌ک بۆ مێژوو

  نام شهرهای کردستان از کجا آمده؟

  زن کرد(ژنی کورد)

  ئه‌خته‌ر‌کچی کوردی چاو‌مه‌ست(شعر سورانی)

  زندگینامه احمد خانی (دانلود کتاب مم و زین)

  شعر سورانی(ئه‌من ئه‌ی نیشتمان توم هه‌ر له‌بیره)

  لباس کردی+عکس

  مراسم پیر شالیار(اورامان)

  زندگینامه شوان پرور

  شعر کردی سورانی(نه عه‌ره‌بم به ایرانی نه تورکیکی شاخستانی)

  ساختار دستوری زبان کردی

  زندگینامه پوران درخشنده

  هه‌شت دروی دایه (مطلب جالب)

  شعر کردی سورانی(دایه)

  بررسی موسیقی کردی

  شعر کردی سورانی(کانی)

  بررگان کرد(باستان و جهان)

  كردستان در دوره ­ی اسلامی

  شعر کردی سورانی(بهار)

  تاریخچه رقص کردی

  وی زالم(شعر کرمانجی)

  کردستان در دوران باستان

  شعری عاشقانه

  مطلبی حکمت آموز

  زندگینامه قانع

  زندگینامه نالی

  تو گوت از گولم(شعرکرمانجی+ترجمه)

  امید کردستانی(معاون ارشد گوگل)

  که‌س به وه‌ی نالا ئازایی(داستان کردی)

  زندگینامه شرکو بی‌کس

  زندگینامه حسن زیرک





آمار وبلاگ
بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل مطالب :
كل بازدید ها :





قالب توسط :صابر كردستانچی






Online User